SCENE 1:
(Cast enter stage. Left)
"Punta ka dito?"
"Asan ka ba?"
"Baguio, dali punta ka na dito"
"Wow, parang cubao lang ah, anlapit noh?"
"Cge na.. wala akong kasama dito, iniwan ko yung ka date ko"
The typical conversation naming dalawa... well, hindi naman normally ganun pero mas na-aapreciate namin ang isa't isa pag haggard moments na.
I've known Marco when we used to be team mates sa dating office, di pa xa masyadong out nun... pero ako, unang kita ko pa lang sa kanya alam ko na...Hahaha! na magiging "Mabuti siyang kaibigan!" (Bumawi)
We love arguments, opinions.. kulang na lang magbatuhan kami ng mga gamit, ganyan talaga pag may mga pinaniniwalaan, ayaw paawat.. ayaw patalo. Kaya kami siguro nagkakasundo.
From eating breakfast after shift, to going out with him para makipagkita sa mga ka-date niya, present ako. Kung may ribbon lang ako, "Perfect Attendance" malamang.
SCENE 2:
Babala: Ihanda ang panyo... baka sipunin kayo. LOL
We can talk about anything and everything under the sun... That's why, I always go to him for opinion or some advise, pero kadalasan sermon ang nakukuha ko... nag feeling marunong lang, worst is naniniwala naman ako, sumusunod naman ako. Hahaha! Normally magisismula ang sermon sa linyang
"Hay naku..."
at after kong magpaliwanag, mag defend ng sarili kunwari, matatapos ang sermon ng
"Hindi din..."
Dahil hindi niya gusto ang point ko... o di siya sang-ayon sa sinabi ko.
SCENE 3:
Dumating din kami sa point na, nawala kami sa isa't-isa, hindi dahil sa ginusto namin pareho, kundi pareho naming iniwasan ang isa't isa na masaktan. (Sa mga nag iisip ng something romantic, gumising... hindi ganun yun!) Siguro kagustuhan na rin ng Diyos na mangyari yun, na realize ko na mali ako, na may mga bagay sa buhay na kailanman ay hindi mo dapat gawin, lalo na sa kaibigan. In his absence, I realized that there are things in life worth keeping. (Nosebleed)
I may not be the only person in his life he considered as a FRIEND, but being one of them is a blessing. Parang BINGO lang, ako ang huling BOLA...
(Papatak ang luha, left cheek)
(Magpapalakpakan ang audience)
SCENE 4:
Nag-iba man siya ng kumpanya, lumipat man ako sa iba, hindi kami nawala para sa isa't-isa, naka roaming kami. Nasa Alabang siya, sa Makati ako... anlayo di ba?
Sa kung anong haba ng biyahe niya papuntang opisina, ganun ako ka bilib sa determinasyon ng taong to, ayaw patalo, gusto lagi may ginagawang kakaiba.. para ma-iba, at mapansing iba. Siguro dala ng pagiging Gemini namin pareho, ang mag-pabago-bago ng isip. Sa kanya ko natunan na, "you can be different from others by doing different things and yet be loved by many." Napatunayan yan ng mga nag-aaway sa friendster niya, sa blog niya at sa mga taong naugnay sa kanya.
Speaking of naugnay sa kanya, marami... at alam kong dadami pa. Higit sa kung ano pa man, sa lovelife siyang sobrang maingat, kailangan hindi mabago ang dati niyang paniniwala (may sa kulto ata to!). Hindi ko na iisa-isahin ang mga kaganapan sa lovelife niya, kasi kahit ako, hindi ko kayang i-describe... basta ang lovelife niya, parang buhok na nagka buhol-buhol sa brush.
LOYAL = MARCO
'yan ang magiging plakard niya in case tatakbo siya bilang Mayor. (yan na muna, saka na ang maging Presidente.. baka di paniwalaan!) Nuknukan ng loyal, pero nagugulo dahil kung kelan hindi single, maraming nag-aapura.
"Haggard!"
SCENE 5
Hindi matatapos sa eksenang ito ang buhay niya, lalo itong magiging makulay sa pagdating ng panahon. Eto ang ilan sa mga eksenang mahirap kalimutan at highlight ng kung ano ako at ang Marco.
For someone na swerte sa pamilya, sa kaibigan at sa trabaho (wag na choosy, majority na sa'yo), gusto ko lang sabihin na marami pang eksenang dadaan sa buhay mo, pero having all those people behind you, all you can do is be thankful and appreciate each one of them.
Happy Birthday Leyson!
Marami pang susunod na mangyayari... marami pang pwedeng i-blog... pero kahit gaano kadami aabutin ang entries, hindi nito masusukat ang dami ng natutunan natin, na experience at na pag tawanan natin. Sana lang ika-yayaman natin ang kwento natin. Hahaha!
